"To insure good health: Eat lightly, breathe deeply, live moderately, cultivate cheerfulness, and maintain an interest in life.” -William Londen
Τρίτη 19 Ιουλίου 2011
Τετάρτη 29 Ιουνίου 2011
Αύξηση των υποχρεωτικών ελάχιστων ορίων κάλυψης για ευθύνη εργοδότη.
Στις 29.4.2011 δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας ο τροποποιημένος Νόμος περί Υποχρεωτικής Ασφάλισης Ευθύνης Εργοδοτών, ο οποίος επιφέρει αρκετές αλλαγές στον κλάδο, με πιο βασική αυτή της αύξησης των κατωτάτων ορίων ευθύνης για τα οποία κάθε εργοδότης υποχρεούται να κατέχει πιστοποιητικό ασφάλισης.
Σύμφωνα με το Άρθρο 4 του τροποποιημένου Νόμου, το ελάχιστο όριο κάλυψης για κάθε ατύχημα ή επαγγελματική ασθένεια αυξάνεται από τις £50.000 (€85.430) στα €160.000. Το ποσό των £2.000.000 για κάθε περιστατικό ή σειρά περιστατικών που προέρχονται από την ίδια γενεσιουργό αιτία μετατρέπεται σε στρογγυλοποιημένη μορφή σε ευρώ και ανέρχεται σε €3.415.000. Το ποσό των £3.000.000 για κάθε περίοδο ασφάλισης μετατρέπεται επίσης σε στρογγυλοποιημένη μορφή σε ευρώ και ανέρχεται στα €5.125.000. Στα εν λόγω ποσά πλέον ρητά προνοείται ότι θα περιλαμβάνονται τόκοι και έξοδα.
Η εφαρμογή της νέας νομοθεσίας θα ισχύσει σε τρεις μήνες από τη δημοσίευση, επομένως, όλοι οι εργοδότες θα πρέπει να βεβαιωθούν ότι οι ασφαλιστικές τους εταιρείες θα έχουν έγκαιρα προβεί στις αναγκαίες αναπροσαρμογές στα ασφαλιστήρια τους.
Σύμφωνα με το Άρθρο 4 του τροποποιημένου Νόμου, το ελάχιστο όριο κάλυψης για κάθε ατύχημα ή επαγγελματική ασθένεια αυξάνεται από τις £50.000 (€85.430) στα €160.000. Το ποσό των £2.000.000 για κάθε περιστατικό ή σειρά περιστατικών που προέρχονται από την ίδια γενεσιουργό αιτία μετατρέπεται σε στρογγυλοποιημένη μορφή σε ευρώ και ανέρχεται σε €3.415.000. Το ποσό των £3.000.000 για κάθε περίοδο ασφάλισης μετατρέπεται επίσης σε στρογγυλοποιημένη μορφή σε ευρώ και ανέρχεται στα €5.125.000. Στα εν λόγω ποσά πλέον ρητά προνοείται ότι θα περιλαμβάνονται τόκοι και έξοδα.
Η εφαρμογή της νέας νομοθεσίας θα ισχύσει σε τρεις μήνες από τη δημοσίευση, επομένως, όλοι οι εργοδότες θα πρέπει να βεβαιωθούν ότι οι ασφαλιστικές τους εταιρείες θα έχουν έγκαιρα προβεί στις αναγκαίες αναπροσαρμογές στα ασφαλιστήρια τους.
Τετάρτη 1 Ιουνίου 2011
Choosing the right Health Insurance
There are numerous Health Insurance policies available but how do you know which one is best for you? What should one consider before purchasing a Health Insurance Policy? Here are some of the main things to consider:
• How much do you want to spend?
• Do you want to pay for part of your treatment?
• Do you want cover seeing a specialist and having diagnostic tests (for example, x-rays and blood tests) as an out-patient?
• Do you want a choice of hospitals, or would you be happy with having treatment in a hospital from a limited list?
• What issues would you not require cover for?
As each Private Insurance policy is different you should talk through your available options and get explanations of what benefits are on offer in more detail from a licensed and educated insurance professional.
Τετάρτη 4 Μαΐου 2011
Why Purchase Private Health Insurance
There are many reasons why one should buy Private Health Insurance. Here are some of the main reasons:
• Jump Public hospital queues with speedy access to private treatment,
• Freedom to choose own hospital or clinic where you would like to be treated,
• Extended visiting times for family members and those close to you,
• Your own private en suite room with extra facilities (i.e, TV & Internet),
• Have the same Doctor look after you from the start of your treatment,
• Policies can offer additional benefits such as income replacement and more.
As each Private Insurance policy is different you should talk through your available options and get explanations of what benefits are on offer in more detail from a licensed and educated insurance professional.
Τετάρτη 9 Μαρτίου 2011
Πιο είναι το σχέδιο διαδοχής της επιχείρησης σας;
Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις είναι η ραχοκοκαλιά της οικονομίας μας και για τους περισσότερους από εμάς, ακόμα πιο σημαντικό, είναι η επιχείρηση που στηρίζει τον προσωπικό μας προϋπολογισμό και την ευημερία της οικογένειας μας. Χωρίς εισοδήματα από την επιχείρηση μας στη σημερινή αγορά θα είχαμε πραγματικό πρόβλημα. Λέγοντας αυτά, έχετε ποτέ διερωτηθεί τι θα συμβεί εάν εσείς ή ένας συνέταιρος σας αποβιώσετε; Υπάρχει ασφάλισης ζωής για την επιχείρηση που με τόσο κόπο έχετε δημιουργήσει;
Τι εννοούμε με την ασφάλισης ζωής για την επιχείρηση; Ουσιαστικά εννοούμε σχεδιασμό διαδοχής σε περίπτωση πρόωρου θανάτου. Οι περισσότερες επιχειρήσεις και οι ιδιοκτήτες /διευθυντές τους είναι τόσο απασχολημένοι με τις καθημερινές προκλήσεις από τις πωλήσεις, παραδώσεις, και άλλα καθημερινά τρεχάματα που ο μακροπρόθεσμος προγραμματισμός δεν βρίσκετε στις άμεσες προτεραιότητες τους. Ασφαλώς δεν κακίζω τους επιχειρηματίες αφού γνωρίζω τις πραγματικότητες του φόρτου εργασίας. Γνωρίζω πως κάθε ώρα που μπορείτε να εργαστείτε και κάθε σέντ που μπορεί να έρθει στην επιχείρηση είναι πολύτιμο.
Επομένως, ας δούμε τι συμβαίνει όταν «δεν εμφανίζεται» το αφεντικό τη Δευτέρα το πρωί. Ας αρχίσουμε με ένα απλό και εύκολο συνεταιρισμό. Τι είναι το εύκολο με τους συνεταιρισμούς; Απλά αν πεθάνει ένας από τους δύο συνεταίρους, κατά πάσα πιθανότητα η επιχείρηση θα συνεχίσει τη λειτουργίας της για κάποιο χρονικό διάστημα χωρίς μεγάλες αλλαγές. Αλλά, υπάρχει ενδεχομένως πρόβλημα που θα δημιουργηθεί αφού πλέον θα πρέπει ο εταίρος να συνεργαστεί με την οικογένεια του αποθανόντα οι οποίοι πιθανότατα να μην έχουν ιδέα για τον τρόπο διαχείρισης της επιχείρησης.
Κάτω από σωστές συνθήκες οι συνεταίροι θα έχουν φυσικά υπογράψει ένα συμβόλαιο αγοράς/πώλησης το οποίο θα χρηματοδοτηθεί από μια ασφάλεια ζωής. Θέτοντας το πιο απλά αυτή είναι μια συμφωνία όπου ο κάθε συνέταιρος έχει ένα ασφαλιστήριο συμβόλαιο με τόση ασφαλιστική κάλυψη η οποία αντιπροσωπεύει το οικονομικό του συμφέρων στην επιχείρηση. Σε περίπτωση θανάτου, ο συνέταιρος που μένει χρησιμοποιεί τα χρήματα από την ασφάλεια και, βάση του συμβολαίου αγοράς/πώλησης αγοράζει τις μετοχές του αποβιώσαντα από την οικογένεια του.
Τι συμβαίνει εάν δεν υπάρχει συμβόλαιο αγοράς/πώλησης με εγγυημένα κεφάλαιο από μια ασφάλεια ζωής για το σκοπό αυτό; Σε όλες σχεδόν τις περιπτώσεις κάποιος από την οικογένεια του αποβιώσαντα συνεταίρου θα μπορούσε να αναλάβει στην θέση του συνεταίρου που χάθηκε. Αυτό μπορεί να γίνει κυρίως σε περιπτώσεις όπου για παράδειγμα ο συνεταιρισμός ήταν μεταξύ δύο εταίρων και οι σύζυγοι τους γνωρίζουν πολύ καλά το πως πρέπει να γίνετε η δουλειά αλλά κυρίως ποιος ήταν ο ρόλος του κάθε εταίρου στην επιχείρηση. Αν και μία τέτοια διευθέτηση μπορεί να λειτουργήσει εντούτοις γνωρίζουμε όλοι μας πολύ καλά ότι κάτι τέτοιο είναι πολύ σπάνιο.
Οι άλλες επιλογές; Ο εταίρος που μένει μπορεί να συνεχίζει να καταβάλλει στην οικογένεια του αποθανόντος τα εισόδημα και bonus, αλλά η απουσία κάποιου που θα κάνει τις δουλειές πιθανότατα θα μειώσει τα εισοδήματα και κάτι τέτοιο θα ήταν δυσβάστακτο για την επιχείρηση. Ο εταίρος που μένει μπορεί βέβαια να αρνηθεί τις όποιες πληρωμές στους κληρονόμους του πρώην συνέταιρου του αλλά κατά πάσα πιθανότητα μια τέτοια εξέλιξη θα κατέληγε με αγωγή στα δικαστήρια και αργά ή γρήγορα θα υποχρεωθεί να πληρώσει ή ακόμη και να ρευστοποίηση την επιχείρηση και να μοιράσει τα όποια κέρδη.
Αντιλαμβάνεστε ότι τα πράγματα είναι πολύ πιο εύκολα όταν υπάρχει ασφάλισης ζωής για την επιχείρηση. Όχι μόνο η οικογένεια του αποθανόντα εταίρου θα πάρει ότι της αξίζει, αλλά ταυτόχρονα η επιχείρηση είναι πιθανότερο να παραμείνει οικονομικά σταθερή / δυνατή και να προχωρήσει απρόσκοπτη.
Ακόμη και σε περίπτωση επιχειρήσεων με ένα ιδιοκτήτη η ασφάλισης ζωής για την επιχείρηση είναι απαραίτητη στα πλαίσια του προγραμματισμού διαδοχής. Ο λόγος είναι διότι η απόφαση που καλείτε να λάβει η οικογένεια ενός αποβιώσαντα επιχειρηματία είναι κατά πόσον μπορούν να συνεχίσουν τις επιχειρηματικές του δραστηριότητες με επικερδή τρόπο. Σαφώς η απόφαση αυτή γίνεται πολύ πιο εύκολη αν υπάρχει ασφάλισης ζωής για την επιχείρηση και κατ’ επέκταση υπάρχουν τα αναγκαία εισοδήματα. Η ασφάλιση ζωής αντικαθιστά το χαμένο εισόδημα και η οικογένεια μπορεί να επιλέξει να διατηρήσει την επιχείρηση γνωρίζοντας ότι ακόμη και να χρειαστεί λίγος χρόνος για να επιστρέψει στην κερδοφορία υπάρχουν εισοδήματα για την διατήρηση της.
Τέλος, είτε είστε συνέταιρος ή ιδιοκτήτης μιας μικρής επιχείρησης, ή ο CEO μιας μεγάλης εταιρεία η ασφάλιση ζωής είναι ένα εργαλείο που πρέπει να εξετάσετε. Είναι αναγκαία για να εξασφαλίσετε ότι ένας πρόωρος θάνατος δεν θα ταρακουνήσει και πιθανών να καταστρέψει την επιχείρηση για την οποία έχετε εργαστεί τόσο σκληρά και με τόσο κόπο για να δημιουργήσετε.
Στέλιος Καπαρής (MSc. Fin)
www.insuranceconsultant.com.cy
Στέλιος Καπαρής (MSc. Fin)
www.insuranceconsultant.com.cy
Τρίτη 1 Μαρτίου 2011
Ε.Ε: Ίδια ασφάλιστρα για άνδρες και γυναίκες
Πηγή: Ελευθεροτυπία
Τα ασφάλιστρα δεν μπορεί να είναι διαφορετικά μεταξύ ανδρών και γυναικών, αποφάσισε το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΔΕΚ).
Οι γυναίκες θεωρούνται γενικά χαμηλότερου ρίσκου για ασφάλειες αυτοκινήτου από τους άνδρες. Ωστόσο το Δικαστήριο αποφάσισε ότι δεν θα μπορούν πλέον να χρεώνονται λιγότερο.
Η απόφαση προέκυψε ύστερα από προσφυγή της βελγικής καταναλωτικής ομάδας, Test-Achats, που υποστήριξε ότι η διάκριση αυτή στα ασφάλιστρα έρχεται σε αντίθεση με τις αρχές της ισότητας μεταξύ των δύο φύλων. Θα επηρεάσει επίσης και τις ετήσιες ιδιωτικές συντάξεις καθώς οι γυναίκες, που ζουν περισσότερα χρόνια από τους άνδρες, λαμβάνουν μικρότερο ποσό.
"Το να λαμβάνεις υπόψιν ως παράγοντα κινδύνου στις ασφαλιστικές συμβάσεις το φύλο του ασφαλισμένου, συνιστά διάκριση", δήλωσε το ΔΕΚ.
Η απόφαση για ίδια ασφάλιστρα μεταξύ των δύο φύλων θα ισχύσει από τις 21 Δεκεμβρίου του 2012.
Σύμφωνα με τον Simon Douglas της βρετανικής ασφαλιστικής εταιρείας AA Insurance η απόφαση θα κοστίσει στις νέες γυναίκες περίπου 400 στερλίνες επιπλέον ετησίως.
Τα ασφάλιστρα δεν μπορεί να είναι διαφορετικά μεταξύ ανδρών και γυναικών, αποφάσισε το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΔΕΚ).
Οι γυναίκες θεωρούνται γενικά χαμηλότερου ρίσκου για ασφάλειες αυτοκινήτου από τους άνδρες. Ωστόσο το Δικαστήριο αποφάσισε ότι δεν θα μπορούν πλέον να χρεώνονται λιγότερο.
Η απόφαση προέκυψε ύστερα από προσφυγή της βελγικής καταναλωτικής ομάδας, Test-Achats, που υποστήριξε ότι η διάκριση αυτή στα ασφάλιστρα έρχεται σε αντίθεση με τις αρχές της ισότητας μεταξύ των δύο φύλων. Θα επηρεάσει επίσης και τις ετήσιες ιδιωτικές συντάξεις καθώς οι γυναίκες, που ζουν περισσότερα χρόνια από τους άνδρες, λαμβάνουν μικρότερο ποσό.
"Το να λαμβάνεις υπόψιν ως παράγοντα κινδύνου στις ασφαλιστικές συμβάσεις το φύλο του ασφαλισμένου, συνιστά διάκριση", δήλωσε το ΔΕΚ.
Η απόφαση για ίδια ασφάλιστρα μεταξύ των δύο φύλων θα ισχύσει από τις 21 Δεκεμβρίου του 2012.
Σύμφωνα με τον Simon Douglas της βρετανικής ασφαλιστικής εταιρείας AA Insurance η απόφαση θα κοστίσει στις νέες γυναίκες περίπου 400 στερλίνες επιπλέον ετησίως.
Τρίτη 15 Φεβρουαρίου 2011
Ασφαλιστικοί όροι και ένοιες (ΜΕΡΟΣ I)
Ασφάλιση:
Ασφάλιση είναι η συγκέντρωση τυχαίων και απρόβλεπτων κινδύνων με την μεταφορά τους σε ασφαλιστές, που συμφωνούν, έναντι ασφαλίστρου, να αποζημιώνουν τους ασφαλισμένους για τυχαίες ζημιές ή να παρέχουν άλλες χρηματικές παροχές ή υπηρεσίες, που συνδέονται με τον κίνδυνο.
Ασφαλισμένος:
Ασφαλισμένος είναι το φυσικό ή νομικό πρόσωπο για το οποίο συνομολογείται η ασφάλιση.
Συμβαλλόμενος "Λήπτης της Ασφάλισης" :
Συμβαλλόμενος ή Λήπτης της Ασφάλισης είναι το φυσικό ή νομικό πρόσωπο, που συνάπτει την σύμβαση ασφάλισης με τον ασφαλιστή, το οποίο είναι υποχρεωμένο να πληρώνει το ασφάλιστρο, έχοντας ταυτόχρονα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που απορρέουν από την ασφαλιστική σύμβαση.
Ασφάλιση είναι η συγκέντρωση τυχαίων και απρόβλεπτων κινδύνων με την μεταφορά τους σε ασφαλιστές, που συμφωνούν, έναντι ασφαλίστρου, να αποζημιώνουν τους ασφαλισμένους για τυχαίες ζημιές ή να παρέχουν άλλες χρηματικές παροχές ή υπηρεσίες, που συνδέονται με τον κίνδυνο.
Ασφαλισμένος:
Ασφαλισμένος είναι το φυσικό ή νομικό πρόσωπο για το οποίο συνομολογείται η ασφάλιση.
Συμβαλλόμενος "Λήπτης της Ασφάλισης" :
Συμβαλλόμενος ή Λήπτης της Ασφάλισης είναι το φυσικό ή νομικό πρόσωπο, που συνάπτει την σύμβαση ασφάλισης με τον ασφαλιστή, το οποίο είναι υποχρεωμένο να πληρώνει το ασφάλιστρο, έχοντας ταυτόχρονα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που απορρέουν από την ασφαλιστική σύμβαση.
Πέμπτη 10 Φεβρουαρίου 2011
Key Person Insurance
Key Person Insurance Provides financial protection against lost revenue, profits and the capital value of your business should a key person suffer a major illness, injury or death.
Key person insurance (also called Key Man Insurance) is a type of business-owned life insurance which insures an employer against the death or incapacitation of a so-called key employee, usually an executive or partner. It is used by both large companies and small partnerships alike.
An employer may take out a Key person insurance policy on the life or health of any employee whose knowledge, work, or overall contribution is considered uniquely valuable to the company. The employer does this to offset the costs (such as hiring temporary help or recruiting a successor) and losses (such as a decreased ability to transact business until successors are trained) which the employer may suffer in the event of the loss of a key person.
The key person may be an executive, principal shareholder, a senior scientist, or a particularly effective salesperson.
Smaller companies with partners may use it to protect each partner. For example, if a partner of a firm passes away, usually the other partner or partners need to purchase the shares in the business from the family of the deceased. Having insurance permits this to be more easily facilitated where the correct Buy/Sell Agreements are in place. Buy/Sell Agreements are a written agreement the business enters into to determine each stakeholders’ plans should any of them unexpectedly suffer a major illness, injury or death.
The cover required is usually determined by the size of the business and the person that is to be insured.
Key person insurance (also called Key Man Insurance) is a type of business-owned life insurance which insures an employer against the death or incapacitation of a so-called key employee, usually an executive or partner. It is used by both large companies and small partnerships alike.
An employer may take out a Key person insurance policy on the life or health of any employee whose knowledge, work, or overall contribution is considered uniquely valuable to the company. The employer does this to offset the costs (such as hiring temporary help or recruiting a successor) and losses (such as a decreased ability to transact business until successors are trained) which the employer may suffer in the event of the loss of a key person.
The key person may be an executive, principal shareholder, a senior scientist, or a particularly effective salesperson.
Smaller companies with partners may use it to protect each partner. For example, if a partner of a firm passes away, usually the other partner or partners need to purchase the shares in the business from the family of the deceased. Having insurance permits this to be more easily facilitated where the correct Buy/Sell Agreements are in place. Buy/Sell Agreements are a written agreement the business enters into to determine each stakeholders’ plans should any of them unexpectedly suffer a major illness, injury or death.
The cover required is usually determined by the size of the business and the person that is to be insured.
Πέμπτη 27 Ιανουαρίου 2011
Δεν έχετε ασφάλεια ζωής;
Ένα από τα πράγματα που με προβληματίζει είναι το γεγονός ότι υπάρχουν άνθρωποι που ενώ οικονομικά μπορούν να αγοράσουν ασφάλεια ζωής εντούτοις δεν το πράττουν. Προφανώς, δεν αντιλαμβάνονται ότι νέοι άνθρωποι πεθαίνουν καθημερινών γύρω μας και ότι οι οικογένειες τους έχουν σοβαρό οικονομικό πρόβλημα μετά το χαμό τους (και των εισοδημάτων τους).
Ας πάρουμε για παράδειγμα εμένα και τη σύζυγό μου πάντα μοιραζόμαστε τους λογαριασμούς. Σε γενικές γραμμές εγώ πληρώνω τη δόση για το σπίτι, τα έξοδα του γραφείου και την ασφάλεια ζωής. Η σύζυγος μου πληρώνει τα ψώνια και τους λογαριασμούς του σπιτιού. Δεν τα έχουμε καταγράψει ποτέ αλλά υποθέτω ότι πληρώνω περίπου τα διπλάσια της κάθε μήνα.
Προσωπικά πιθανών να έχω λίγη περισσότερη ασφαλιστική κάλυψη από ότι χρειάζομαι. Εάν όμως κάτι συμβεί σε μένα υπάρχουν αρκετά για την σύζυγο μου να αποπληρώσει το σπίτι, να έχει χρήματα για τα έξοδα του παιδιού, να πληρώσει κάποια επένδυσης που έχω κάνει και της απομένουν αρκετά για να σταματήσει να εργάζεται για αρκετό καιρό και να ασχοληθεί με το παιδί μας. Αν και δεν είναι απαραίτητο να το δει κανείς έτσι οι ασφάλειες ζωής που έχουμε είναι όπως ένα δώρο που έχουμε δώσει ο ένας στον άλλον για την οικογένεια μας.
Σε περίπτωση θανάτου μου το εισόδημα μου πρέπει να αντικατασταθεί ή να εξοφληθούν οι υποχρεώσεις τις οποίες πλήρωνα με το εισόδημα μου. Η σκέψη ότι μπορεί να αφήσω τη σύζυγο μου με όλες εκείνες τις υποχρεώσεις τις οποίες πλήρωνα και με λιγότερα εισοδήματα (αφού θα πεθάνω) με κάνει να νιώθω κοντόφθαλμο και επιπόλαιο. Περιττό να αναφέρω ότι η σκέψη να μείνω εγώ στη ζωή χωρίς τα εισοδήματα της συζύγου μου και πάλη με προβληματίζει. (Έχει ασφάλιση για να καλύψουμε και αυτή την πιθανότητα)
Έτσι, η ερώτηση που τίθεται είναι «Γιατί δεν αγοράζετε ασφάλεια ζωής;» Μία από τις συχνότερες απαντήσεις είναι ότι πρόκειται για κάτι δαπανηρό, απάντηση η οποία καταδεικνύει πόσο επιρρεπείς είναι πολλές οικογένειες στον οικονομικό τομέα. Εάν €30 ή €50 ή €100 μηνιαίως θα ανατρέψουν τον οικογενειακό προϋπολογισμό τι θα συμβεί εάν ένας από τους δύο μισθούς πάψη να έρχεται; Εάν πραγματικά κάποιος ιεραρχήσει τις προτεραιότητες του και βάλει τις ευθύνες πάνω από την πρόσκαιρη καλοπέραση σίγουρα θα βρει και τους κατάλληλους πόρους για να φροντίσει για τα σημαντικά πράγματα στη ζωή.
Πολλές φορές εύχομαι να ήταν του χαρακτήρα μου να είμαι πιεστικός και φορτικός ασφαλιστικός σύμβουλος διότι πραγματικά πιστεύω σε αυτό που κάνω. Πιστεύω ότι κάθε σύζυγος που δεν είναι ασφαλισμένος πρέπει να καθίσει με την σύζυγο του και να της εξηγήσει γιατί δεν πιστεύει ότι η ασφάλεια ζωής είναι σημαντική. Πρέπει να μπορεί να δει τη σύζυγο του στα μάτια και να της πει ότι δεν νοιάζεται αρκετά έτσι που να αφιερώσει €50, €100 μηνιαίως
Μπορεί να ακούγομαι υπερβολικός όμως τις προάλλες όταν ένας νεαρός πέθανε απροσδόκητα αντί στεφάνων είχε γίνει παράκληση για οικονομική ενίσχυση της οικογένειας και αυτό με είχε θυμώσει. Εκείνη η χαροκαμένη σύζυγος/μητέρα (2 παιδιά) έπρεπε τουλάχιστον νιώθει ότι οικονομικά είναι εξασφαλισμένη.
Πέμπτη 20 Ιανουαρίου 2011
Τετάρτη 19 Ιανουαρίου 2011
Μεταξύ μας… Συζητάμε;
Έρευνες δείχνουν ότι οι περισσότεροι άνθρωποι συμφωνούν ότι χρειάζονται ασφάλεια ζωής. Ο λόγος που αναφέρεται συχνότερα ως η αιτία που δεν έχουν αγοράσει μέχρι σήμερα είναι ότι δεν έχουν προσεγγιστεί ποτέ από κανένα για να συζητήσουν για το θέμα και έτσι δηλώνουν άγνοια. Ούτε καν από ασφαλιστές!
Σαν επαγγελματία στην ασφαλιστική βιομηχανία αυτό με ανησυχεί. Σύμφωνα με πελάτες που έχω μιλήσει και οι οποίοι ενδιαφέρθηκαν για ασφάλεια ζωής είναι σίγουροι ότι υπάρχουν περισσότεροι ασφαλιστές στην αγορά παρά καταναλωτές. Το θέμα είναι όμως ότι ενώ υπάρχει αυτή η αντίληψη μια μεγάλη μερίδα ανθρώπων δεν έχει ποτέ προσεγγιστεί για σκοπούς ασφάλισης.
Αν και με μια δόση υπερβολής είναι γεγονός ότι υπάρχουν αρκετοί ασφαλιστές και σίγουρα δεν είναι είδος προς εξαφάνιση. Τώρα, ο αριθμός αυτών που είναι πραγματικοί επαγγελματίες και οι οποίοι προσφέρουν τίμιες και συνετές συμβουλές είναι πολύ λιγότεροι και οφείλουμε να τους ξεχωρίζουμε από αυτούς που θυσιάζουν τον επαγγελματισμό για χάρη των πωλήσεων. (χωρίς να θέλουμε να πούμε ότι όσοι έχουν πολλές πώλησης δεν είναι σοβαρότατοι επαγγελματίες).
Μετά από περεταίρω συζήτηση τόσο με άτομα στην ασφαλιστική βιομηχανία αλλά και με καταναλωτές γενικότερα κατέληξα σε ένα ευρύτερο συμπέρασμα. Το πρόβλημα δεν είναι ότι οι ασφαλιστές ή η ασφαλιστική βιομηχανία γενικότερα δεν κάνει τα αναγκαία για επιμόρφωση και διαφώτιση των καταναλωτών, αλλά μάλλον μια έλλειψη σοβαρότητας από τους ανθρώπους στο να μελετούν πιο προσεκτικά τα οικονομικά τους δεδομένα και τις πραγματικές τους οικονομικές ανάγκες. Είναι γεγονός εξάλλου ότι δεν μαθαίνουμε τα παιδιά μας να κάνουν ατομικό προϋπολογισμό ούτε και να κάνουν οικονομίες. Είναι επίσης σπανιότατο κάποιο παντρεμένο ζευγάρι να συζητά λεπτομερώς τις οικονομικές πτυχές της ζωής τους.
Στην επαγγελματική πλευρά είναι πολύ συχνά συνέταιροι σε επιχειρήσεις που έχουν πολύ λίγη επικοινωνία μεταξύ τους σχετικά με την καθημερινή οικονομική διαχείριση της επιχείρησης τους, πόσο μάλλον για μακροπρόθεσμο προγραμματισμό ή για την διαδοχή της επιχείρησης. Επιχειρήσεις που έχουν σε ισχύ σχέδιο δράσεις σε περίπτωση που συμβεί θάνατος σε ένα συνέταιρο ή σε ένα μεγαλομέτοχο, είναι η εξαίρεση παρά ο κανόνας. Έτσι, ζούμε σε μια κοινωνία που θέλει να χρησιμοποιήσει τα σύγχρονα οικονομικά εργαλεία όπως είναι και οι ασφαλιστικές καλύψεις, αλλά δεν έχουμε την κουλτούρα να τα χρησιμοποιούμε.
Εν συντομία, αυτό που υποστηρίζω είναι να αρχίσουμε να συζητάμε για θέματα ασφάλισης και πιο συγκεκριμένα για θέματα ασφάλισης ζωής μεταξύ μας και με άλλους. Δεν είναι απαραίτητο να αρχίσουμε να συζητάμε με κάποιο ασφαλιστή. Πρέπει πιθανώς να αρχίσουμε να συζητάμε με τον/την σύζυγο μας, με τον συνέταιρό μας. Γιατί θα έπρεπε να έχουμε ασφάλιση ζωής; Γιατί δεν πρέπει να έχουμε; Πιο ποσό είναι αρκετό; Εάν έχουμε ασφάλιση, έχουμε συζητήσει με το δικαιούχο το είδος της κάλυψης που έχουμε και γιατί; Εάν έχουμε και κάποιος από εμάς αποβιώσει, έχουμε συζητήσει τι πρέπει να κάνει αυτός που μένει πίσω;
Συζητώντας το θέμα της ασφάλισης δεν μπορεί παρά να μάθουμε περισσότερα και να κατανοήσουμε καλύτερα τόσο το τι ακριβώς είναι η ασφάλιση όσο και πια η πραγματική ανάγκη της.
Σαν επαγγελματία στην ασφαλιστική βιομηχανία αυτό με ανησυχεί. Σύμφωνα με πελάτες που έχω μιλήσει και οι οποίοι ενδιαφέρθηκαν για ασφάλεια ζωής είναι σίγουροι ότι υπάρχουν περισσότεροι ασφαλιστές στην αγορά παρά καταναλωτές. Το θέμα είναι όμως ότι ενώ υπάρχει αυτή η αντίληψη μια μεγάλη μερίδα ανθρώπων δεν έχει ποτέ προσεγγιστεί για σκοπούς ασφάλισης.
Αν και με μια δόση υπερβολής είναι γεγονός ότι υπάρχουν αρκετοί ασφαλιστές και σίγουρα δεν είναι είδος προς εξαφάνιση. Τώρα, ο αριθμός αυτών που είναι πραγματικοί επαγγελματίες και οι οποίοι προσφέρουν τίμιες και συνετές συμβουλές είναι πολύ λιγότεροι και οφείλουμε να τους ξεχωρίζουμε από αυτούς που θυσιάζουν τον επαγγελματισμό για χάρη των πωλήσεων. (χωρίς να θέλουμε να πούμε ότι όσοι έχουν πολλές πώλησης δεν είναι σοβαρότατοι επαγγελματίες).
Μετά από περεταίρω συζήτηση τόσο με άτομα στην ασφαλιστική βιομηχανία αλλά και με καταναλωτές γενικότερα κατέληξα σε ένα ευρύτερο συμπέρασμα. Το πρόβλημα δεν είναι ότι οι ασφαλιστές ή η ασφαλιστική βιομηχανία γενικότερα δεν κάνει τα αναγκαία για επιμόρφωση και διαφώτιση των καταναλωτών, αλλά μάλλον μια έλλειψη σοβαρότητας από τους ανθρώπους στο να μελετούν πιο προσεκτικά τα οικονομικά τους δεδομένα και τις πραγματικές τους οικονομικές ανάγκες. Είναι γεγονός εξάλλου ότι δεν μαθαίνουμε τα παιδιά μας να κάνουν ατομικό προϋπολογισμό ούτε και να κάνουν οικονομίες. Είναι επίσης σπανιότατο κάποιο παντρεμένο ζευγάρι να συζητά λεπτομερώς τις οικονομικές πτυχές της ζωής τους.
Στην επαγγελματική πλευρά είναι πολύ συχνά συνέταιροι σε επιχειρήσεις που έχουν πολύ λίγη επικοινωνία μεταξύ τους σχετικά με την καθημερινή οικονομική διαχείριση της επιχείρησης τους, πόσο μάλλον για μακροπρόθεσμο προγραμματισμό ή για την διαδοχή της επιχείρησης. Επιχειρήσεις που έχουν σε ισχύ σχέδιο δράσεις σε περίπτωση που συμβεί θάνατος σε ένα συνέταιρο ή σε ένα μεγαλομέτοχο, είναι η εξαίρεση παρά ο κανόνας. Έτσι, ζούμε σε μια κοινωνία που θέλει να χρησιμοποιήσει τα σύγχρονα οικονομικά εργαλεία όπως είναι και οι ασφαλιστικές καλύψεις, αλλά δεν έχουμε την κουλτούρα να τα χρησιμοποιούμε.
Εν συντομία, αυτό που υποστηρίζω είναι να αρχίσουμε να συζητάμε για θέματα ασφάλισης και πιο συγκεκριμένα για θέματα ασφάλισης ζωής μεταξύ μας και με άλλους. Δεν είναι απαραίτητο να αρχίσουμε να συζητάμε με κάποιο ασφαλιστή. Πρέπει πιθανώς να αρχίσουμε να συζητάμε με τον/την σύζυγο μας, με τον συνέταιρό μας. Γιατί θα έπρεπε να έχουμε ασφάλιση ζωής; Γιατί δεν πρέπει να έχουμε; Πιο ποσό είναι αρκετό; Εάν έχουμε ασφάλιση, έχουμε συζητήσει με το δικαιούχο το είδος της κάλυψης που έχουμε και γιατί; Εάν έχουμε και κάποιος από εμάς αποβιώσει, έχουμε συζητήσει τι πρέπει να κάνει αυτός που μένει πίσω;
Συζητώντας το θέμα της ασφάλισης δεν μπορεί παρά να μάθουμε περισσότερα και να κατανοήσουμε καλύτερα τόσο το τι ακριβώς είναι η ασφάλιση όσο και πια η πραγματική ανάγκη της.
Τρίτη 4 Ιανουαρίου 2011
Πέμπτη 14 Οκτωβρίου 2010
Τετάρτη 2 Ιουνίου 2010
ΠΡΟΣΤΑΤΕΨΤΕ ΤΗΝ ΟΙΚΙΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΙΑΡΡΗΞΕΙΣ
Μιας και έχει έρθει το καλοκαίρι σκέφτηκα ότι θα ήταν καλό να αναφέρουμε μερικούς τρόπους για το πώς μπορούμε να κρατήσουμε μακριά από τα σπίτια μας τους διαρρήκτες. Ως γνωστό, τους καλοκαιρινούς μήνες με τις διακοπές και τις συχνές απουσίες μας οι πιθανότητες να πέσουμε θύματα διάρρηξης είναι αυξημένα. Είτε έχουμε είτε δεν έχουμε ασφάλιση για την οικία μας (κακώς αν δεν έχουμε) πρέπει να αναλογιστούμε όχι μόνο τις όποιες οικονομικές ζημιές θα έχουμε αλλά και την αναστάτωση που θα μας προκαλούσε ένα τέτοια αναπάντεχο γεγονός.
Σύμφωνα με τους ειδικούς, ένας τρόπος για να κρατήσουμε τους επίδοξους διαρρήκτες μακριά είναι να κάνουμε το σπίτι μας να μοιάζει λες και έχει κόσμο ενώ απουσιάζουμε (Θυμάστε το Home Alone?)
Όπως αναφέρουν ένα αποτρεπτικό μέσω είναι να τοποθετήσουμε χρονοδιακόπτες για φωτισμό του εξωτερικού αλλά και του εσωτερικού χώρου του σπιτιού μας ενώ λείπουμε. Ενώ επιπρόσθετα,
- Να ζητήσουμε από ένα έμπιστο φίλο ή κάποιο συγγενικό μας άτομο να παίρνει την αλληλογραφία μας από το γραμματοκιβώτιο έως ότου επιστρέψουμε.
- Να αφήσουμε τις κουρτίνες και τα blinds ανοικτά (εκτός του ισογείου)
- Να φέρουμε κάποιο να μας κάνει κηπουρικές εργασίες ενώ απουσιάζουμε,
- Να ζητήσουμε από κάποιο γείτονα μας να σταθμεύει ένα από τα αυτοκίνητά του μπροστά από το σπίτι μας ή στο δικό μας χώρο στάθμευσης.
Επιπρόσθετα, εκτός από τα πιο πάνω μέτρα τα οποία ελπίζουμε να κρατήσουν τους διαρρήκτες μακριά από το σπίτι μας θα πρέπει επίσης να πάρουμε κάποια μέτρα για να τους εμποδίσουμε από το να εισέλθουν σε αυτό.
Μπορούμε να τους εμποδίσουμε εφαρμόζοντας τα πιο κάτω:
- Να βεβαιωθούμε ότι όλα τα παράθυρα και οι πόρτες του σπιτιού μας είναι κλειδωμένες.
- Να μετακινήσουμε ότι πολύτιμο αντικείμενο έχουμε από το ισόγειο της κατοικίας μας μιας και οι επίδοξοι διαρρήκτες μπορεί να παρακολουθούν από έξω.
- Να διατηρούμε τον φραγμό (κήπο) μας περιποιημένο για να μην δημιουργούμε κρυψώνες για τους διαρρήκτες.
- Να εγκαταστήσουμε φώτα με αισθητήρες κίνησης μπροστά και στα πλάγια της οικίας μας
- Να εγκαταστήσουμε σύστημα συναγερμού
Φαντάζομε ότι τώρα θα αναρωτιέστε εάν έχετε ασφάλεια κατοικίας τι σας καλύπτει ή εάν σας καλύπτει και πόσο σε περίπτωση ζημιάς ή απώλειας από διάρρηξη. Εάν έχετε την παραμικρή ερώτηση ή αμφιβολία ως προς τις καλύψεις του ασφαλιστηρίου σας φροντίστε να επικοινωνήσετε με τον ασφαλιστή σας ή την ασφαλιστική σας εταιρεία προτού φύγετε για διακοπές αφού δεν θα πρέπει να βρεθείτε προ-εκπλήξεων όταν επιστρέψετε πίσω.
Δεν θα ήθελα να σπείρω πανικό και σας χαλάσω τις διακοπές αλλά μερικά μικρά αλλά σημαντικά πράγματα μπορεί να είναι σωτήρια.
Και κάτι τελευταίο!
Αν είστε από αυτούς που ακολουθούν το Facebook θα έχετε προσέξει ότι πολλοί δημοσιοποιούν στο προφίλ τους κάθε λογής φωτογραφίες από την οικίας του (μέσα, έξω, πάνω, κάτω κτλ) με αποτέλεσμα ο οποιοσδήποτε να γνωρίζει που βρίσκεται τι. Αν και αυτό δεν είναι κακό από μόνο του ή ευκολία με την οποία κάποιος μπορεί να καταλάβει που μένετε και να έρθει στο σπίτι σας είναι τρομακτική.
Επιπρόσθετα, εδώ είναι που αρχίζει το πράγμα να γίνετε επικίνδυνο. Πολλοί, ενθουσιασμένοι με τις επικείμενες διακοπές τους αρχίζουν να διαφημίζουν στον κάθε επιτήδειο και τον κάθε πιθανό διαρρήκτη ότι θα απουσιάζουν. Δηλαδή, όχι μόνο λένε σε κάποιον πώς να τους βρει, αλλά και πότε θα λείπουν για να τους κλέψουν.
Λοιπόν εάν είστε από αυτούς φροντίστε να το διορθώσετε!
Δευτέρα 31 Μαΐου 2010
ΣΥΖΗΤΑΜΕ;
Οι έρευνες της LIMRA δείχνουν ότι οι περισσότεροι άνθρωποι συμφωνούν ότι χρειάζονται ασφάλεια ζωής. Ο λόγος που αναφέρεται συχνότερα ως η αιτία που δεν έχουν αγοράσει μέχρι σήμερα είναι ότι δεν έχουν προσεγγιστεί ποτέ από κανένα για να συζητήσουν για το θέμα. Ούτε απο ένα ασφαλιστικό σύμβουλο, ούτε απο ένα οικονομικό σύμβουλο, ούτε καν οι γονείς με τα παιδιά τους ή οι σύζυγοι μεταξύ τους δεν συζητούν αυτό το θέμα.
Σαν επαγγελματία στην ασφαλιστική βιομηχανία αυτό με ανησυχεί. Σύμφωνα με πολλές πελάτες που έχω μιλήσει και οι οποίοι ενδιαφέρθηκαν για ασφάλεια ζωής είναι σίγουροι ότι υπάρχουν περισσότεροι ασφαλιστές στην αγορά παρά καταναλωτές. Το θέμα είναι όμως ότι ενώ υπάρχει αυτή η αντίληψη κανείς δεν έχει προσεγγίσει μια μεγάλη μερίδα ανθρώπων ποτέ;
Αν και με μια δόση υπερβολής είναι γεγονός ότι υπάρχουν αρκετοί ασφαλιστές και σίγουρα δεν είναι είδος προς εξαφάνιση. Τώρα, ο αριθμός αυτών που είναι πραγματικοί επαγγελματίες και οι οποίοι προσφέρουν τίμιες και συνετές συμβουλές είναι πολύ λιγότεροι και οφείλουμε να τους ξεχωρίζουμε από αυτούς που θυσιάζουν τον επαγγελματισμό για χάρη των πολλών πωλήσεων. (χωρίς να θέλουμε να πούμε ότι όσοι έχουν πολλές πώλησης δεν είναι σοβαρότατοι επαγγελματίες) Αυτό είναι διαφορετικό θέμα και θα το συζητήσουμε σε κατοπινό στάδιο.
Μετά από περαιτέρω συζήτηση τόσο με άτομα στην ασφαλιστική βιομηχανία αλλά και με καταναλωτές γενικότερα κατέληξα σε ένα γενικότερο συμπέρασμα. Το πρόβλημα δεν είναι ότι οι ασφαλιστές ή η ασφαλιστική βιομηχανία γενικότερα δεν κάνει τα αναγκαία για επιμόρφωση και διαφώτιση των καταναλωτών, αλλά μάλλον μια έλλειψη επιθυμίας από τους ανθρώπους να μάθουν να μελετούν πιο προσεκτικά τα οικονομικά τους δεδομένα και τις πραγματικές τους οικονομικές ανάγκες. Είναι γεγονός εξάλλου ότι δεν μαθαίνουμε τα παιδιά μας να κάνουν ατομικό προϋπολογισμό ούτε και να κάνουν οικονομίες. Γεγονός είναι και ότι μερικά παντρεμένα ζευγάρια δεν συζητάν λεπτομερώς όλες τις οικονομικές πτυχές της ζωής τους.
Επίσης, μερικοι συνέταιροι στις επιχειρήσεις έχουν πολύ λίγη επικοινωνία μεταξύ τους σχετικά με την καθημερινή οικονομική διαχείριση της επιχείρησης τους, πόσο μάλλον για μακροπρόθεσμο προγραμματισμό ή για την διαδοχή της επιχείρησης τους. Επιχειρήσεις που έχουν σε ισχύ σχέδιο δράσεις σε περίπτωση που συμβεί θάνατος σε ένα συνέταιρο ή σε ένα μεγαλομέτοχο, είναι η εξαίρεση παρά ο κανόνας. Έτσι, ζούμε σε μια κοινωνία που θέλει να χρησιμοποιήσει τα σύγχρονα οικονομικά εργαλεία όπως είναι και οι ασφαλίσεις, αλλά δεν είμαστε εκπαιδευμένοι για το πώς να τα χρησιμοποιήσουμε.
Εν συντομία, αυτό που υποστηρίζω είναι οτι πρέπει να αρχίσουμε να συζητάμε για θέματα ασφάλισης και πιο συγκεκριμένα για θέματα ασφάλισης ζωής μεταξύ μας και με άλλους. Δεν είναι απαραίτητο να αρχίσουμε να συζητάμε με κάποιο ασφαλιστή. Πρέπει πιθανώς να αρχίσουμε να συζητάμε με τον/την σύζυγο μας, με τον συνέταιρό μας. Γιατί θα έπρεπε να έχουμε ασφάλιση ζωής; Γιατί δεν πρέπει να έχουμε; Πιο ποσό είναι αρκετό; Εάν έχουμε ασφάλιση, έχουμε συζητήσει με το δικαιούχο το είδος της κάλυψης που έχουμε και γιατί; Εάν έχουμε και κάποιος από εμάς αποβιώσει, έχουμε συζητήσει τι πρέπει να κάνει αυτός που μένει πίσω ;
Σαν επαγγελματία στην ασφαλιστική βιομηχανία αυτό με ανησυχεί. Σύμφωνα με πολλές πελάτες που έχω μιλήσει και οι οποίοι ενδιαφέρθηκαν για ασφάλεια ζωής είναι σίγουροι ότι υπάρχουν περισσότεροι ασφαλιστές στην αγορά παρά καταναλωτές. Το θέμα είναι όμως ότι ενώ υπάρχει αυτή η αντίληψη κανείς δεν έχει προσεγγίσει μια μεγάλη μερίδα ανθρώπων ποτέ;
Αν και με μια δόση υπερβολής είναι γεγονός ότι υπάρχουν αρκετοί ασφαλιστές και σίγουρα δεν είναι είδος προς εξαφάνιση. Τώρα, ο αριθμός αυτών που είναι πραγματικοί επαγγελματίες και οι οποίοι προσφέρουν τίμιες και συνετές συμβουλές είναι πολύ λιγότεροι και οφείλουμε να τους ξεχωρίζουμε από αυτούς που θυσιάζουν τον επαγγελματισμό για χάρη των πολλών πωλήσεων. (χωρίς να θέλουμε να πούμε ότι όσοι έχουν πολλές πώλησης δεν είναι σοβαρότατοι επαγγελματίες) Αυτό είναι διαφορετικό θέμα και θα το συζητήσουμε σε κατοπινό στάδιο.
Μετά από περαιτέρω συζήτηση τόσο με άτομα στην ασφαλιστική βιομηχανία αλλά και με καταναλωτές γενικότερα κατέληξα σε ένα γενικότερο συμπέρασμα. Το πρόβλημα δεν είναι ότι οι ασφαλιστές ή η ασφαλιστική βιομηχανία γενικότερα δεν κάνει τα αναγκαία για επιμόρφωση και διαφώτιση των καταναλωτών, αλλά μάλλον μια έλλειψη επιθυμίας από τους ανθρώπους να μάθουν να μελετούν πιο προσεκτικά τα οικονομικά τους δεδομένα και τις πραγματικές τους οικονομικές ανάγκες. Είναι γεγονός εξάλλου ότι δεν μαθαίνουμε τα παιδιά μας να κάνουν ατομικό προϋπολογισμό ούτε και να κάνουν οικονομίες. Γεγονός είναι και ότι μερικά παντρεμένα ζευγάρια δεν συζητάν λεπτομερώς όλες τις οικονομικές πτυχές της ζωής τους.
Επίσης, μερικοι συνέταιροι στις επιχειρήσεις έχουν πολύ λίγη επικοινωνία μεταξύ τους σχετικά με την καθημερινή οικονομική διαχείριση της επιχείρησης τους, πόσο μάλλον για μακροπρόθεσμο προγραμματισμό ή για την διαδοχή της επιχείρησης τους. Επιχειρήσεις που έχουν σε ισχύ σχέδιο δράσεις σε περίπτωση που συμβεί θάνατος σε ένα συνέταιρο ή σε ένα μεγαλομέτοχο, είναι η εξαίρεση παρά ο κανόνας. Έτσι, ζούμε σε μια κοινωνία που θέλει να χρησιμοποιήσει τα σύγχρονα οικονομικά εργαλεία όπως είναι και οι ασφαλίσεις, αλλά δεν είμαστε εκπαιδευμένοι για το πώς να τα χρησιμοποιήσουμε.
Εν συντομία, αυτό που υποστηρίζω είναι οτι πρέπει να αρχίσουμε να συζητάμε για θέματα ασφάλισης και πιο συγκεκριμένα για θέματα ασφάλισης ζωής μεταξύ μας και με άλλους. Δεν είναι απαραίτητο να αρχίσουμε να συζητάμε με κάποιο ασφαλιστή. Πρέπει πιθανώς να αρχίσουμε να συζητάμε με τον/την σύζυγο μας, με τον συνέταιρό μας. Γιατί θα έπρεπε να έχουμε ασφάλιση ζωής; Γιατί δεν πρέπει να έχουμε; Πιο ποσό είναι αρκετό; Εάν έχουμε ασφάλιση, έχουμε συζητήσει με το δικαιούχο το είδος της κάλυψης που έχουμε και γιατί; Εάν έχουμε και κάποιος από εμάς αποβιώσει, έχουμε συζητήσει τι πρέπει να κάνει αυτός που μένει πίσω ;
Κυριακή 30 Μαΐου 2010
WELOCME TO THE FIRST INSURANCE BLOG IN CYPRUS
A insurance blog dedicated to discussing such topics as Motor Insurance, Life Insurance, Health Insurance, Home Insurance, Travel Insurance, Commercial Insurance, and other areas in all your personal and business insurances.
Σάββατο 17 Απριλίου 2010
Welcome to my Blog
Καλωσορίσατε στο πρώτο Blog που ασχολείται αποκλειστικά με θέματα ασφάλισης στη Κύπρο
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)